Bir odam shahardagi bozorga

kelayotgan ekan. Qo'lida tuxum

to'la savat ko'targan. Yo'lda

ketayotib, o'zi bilan o'zi

gaplashib boraveribdi:

- Savatimda yuzta tuxum bor,

har bittasini to'rt yuz so'mdan

sotsam ham, qirq ming so'm

bo'ladi. Bordiyu, besh yuz

so'mdan sotsam ellik ming

so'm bo'ladi. Agar besh kun

ellik ming so'mdan sotsam ikki

yuz ellik ming so'm bo'ladi. Bu

pulga bozordan ikkita echki

sotib olaman. Uni yaxshilab

boqaman, ko'z qorachiday

asrayman. Echki jonivor tez

ko'payadi. Agar tomog'iga

qarasam u menga bir yilda ikki

marta, ikkitada tug'ib beradi.

Ular katta bo'lib, yana

ko'payishadi-da, butun hovlim

to'lib ketadi. Ularni bozorga

olib borib sotaman. O'rniga

yaxshi qo'ylardan sotib

olaman, bitta ho'kiz ham

qo'shib olaman. Ularni

semirtirib sotib yangi "LASETTI"

olaman. Hammani qoyil qoldirib

katta uy tashlayman. Uning

basseyni ham bo'ladi. Usti

yopiq bassiyn bo'ladi qishda

ham cho'milishga yaxshi.

O'g'limni yurfakka o'qishga

solaman keyin pulning o'zi

keladi.

Qahramonimiz hayol bilan

bo'lib to'g'risida turgan

stalbani ko'rmay qoldi. Savat

stalbaga urilib yiqilib tushdi.

Bechora o'rnidan turdida,

yerga engashib, loaqal birortasi

butun qolgandir deb qaradi.

Lekin tuxumlarning hammasi

qachoq bo'lib ketganini

ko'ribdi.

Bir yo'lovchi unga yetib kelibdi.

- Birodar,- debdi unga

qahramonimiz- ko'pdan buyon

ketimdan kelyotganmiding?

- Sen boy bo'la boshlagan

vaqtidan to bor yo'g'ingdan

ajrab qolguninggacha,- debdi

yo'lovchi.