Nilufar bu gaplardan xayron

koldi. - Bu gaplarni menga

nima daxli bor? Unda nega

menga uylandingiz?

Maksadingiz nima? -

Nilufarni oyok-kullari

kaltiray boshladi.

- Men seni kiz emaskan deb

xaydab yuboraman.

Shunda ota-onamning tili

kisik bulib koladi.

Men esa sevgan kizimga

uylanaman. Sen xam

baxtingni topasan. Endi

tushundingmi? -

Ulugbekni yuzi vajoxatli

tusga kira boshladi.

- Uz maksadingiz yulida meni

nomusimni

poymol kilib, kurbon

kilmokchimisiz? Ota-

onamni el oldida sharmanda-yu

sharmisor

kilmokchimisiz? Men bu

gapdan keyin kanday

yashayman? Kanday bosh kutarib

yuraman el

oldida. Undan kura xammaga

xakikatni ayting.

Yoki mendan keyin u kizga xam

uylaning. Men

kundoshlikka roziman. Lekin

iffatsiz deb baxt

izlab kelgan xonadonimdan

xaydamang.

Oilamizni shanini

bulgamang, - Nilufar

yigladi, yalinib yolvordi.

Ulugbek Nilufarning bugziga

pichok tiradi.

- Uv, manjalaki, menga akl

urgatma. Aytganimni

kilasan. Bulmasa, uldiraman!

Oilangni xam

tinch kuymayman! Kerak bulsa,

foxishalik

kilishga majbur kilaman.

Sevgan kizimni

onasiga aytsam, seni yaxshigina

pullaydi.

Arabgami, turkgami sotib

yuboradi. Undan

keyin, kizing foxisha ekan,

Emiratga kochib

ketdi, deb dadangni

tiriklayin erga kumaman.

Men uz maksadim yulida xech

narsadan

kaytmayman...

Nilufar opalariga bulgan

vokeani aytib

bergach, achchik kismatidan

uksib-uksib yigladi.

Opalari xam kuyovni kargab,

unga kushilib

yiglashdi.

- Nomard! Uz maksadi yulida

seni kurbon

kilibdi. Endi bizdan kuradi!

- opasi Nasiba

gazab otiga mindi. Akasi va

ota-onasiga bor

xakikatni aytib berdi.

- Men uni uz kullarim bilan

bugizlab

uldiraman! Murdasini itlarga

tashlayman! -

akaning koni kaynadi. Kullari

musht bulib

tugildi.

- Padaringga ming lanat!

Gulday kizimni

baxtikaro kildi. Bizni

pichoksiz suydi! Allox

jazoingni bersin, - Zamira

opa yuragini

gijimlab yigladi.

- Uyingga ut kuyaman, iflos! -

Komil aka olamga

ut kuyishga tayyor edi.

Nasiba singlisining nomini

oklashga kirishdi.

Sudga ariza bilan murojaat

kildi. Nilufar

tibbiy tekshiruvdan

utkazildi. Boshi berk

kuchaga kirib kolgan Ulugbek

kizga tuxmat

kilganini tan olib, xamma

vokeani ipidan-

ignasigacha aytib berdi. Xamma

unga lanat

aytdi. Nilufarni nomi, shani

oklandi.

Kuyovning ota-onasi,

karindoshlari kelinning

oilasidan kechirim suradi.

- Meni kechiringlar, imkon

beringlar.

Nilufarni baxtli kilaman, -

dedi Ulugbek

xammadan kechirim surab.

- Senday pastkash, nomardga

beradigan kizim

yuk! Allox bizni bir balodan

asradi. Xakikat

karor topdi. Seni Alloxga

soldim, - dedi

Komil aka Ulugbekka nafrat

bilan karab. -

Yigit degan nomga dog

tushirding. Lanat senga!

Ulugbek tuxmatiga yarasha

konuniy jazo oldi.

Bundan xam yomoni otasi uni ok

kildi. Uyidan

kuvib soldi. Ulugbek biroz

vaktdan keyin usha

sevgan kiziga uylandi,

farzandli xam buldi.

Lekin xotini unga vafo

kilmadi. Xotinini

xiyonat ustida ushlagan Ulugbek

kotillikka kul

urdi. Xotini va uning

uynashini pichoklab

uldirdi. Sud xukmi bilan

uzok yilga

ozodlikdan maxrum etildi.

- Gulday kizning nomini

bulgagani, tuxmat

kilgani uchun Allox uni shu

jazoga maxkum etdi,

- deyishdi odamlar.

Bir necha yillardan keyin

Nilufarning baxti

ochildi.

U bir xonadonning baxtli

bekasi, bir yigitning

yori vafodori buldi. Xozir

ular baxtli oila

bulib yashashyapti. Bundan xam

kuvonchlisi,

yakindagina ular ugil farzand

kurishdi. Beshik

tuylar kilishdi. Xamma noxush

xotiralar ortda

koldi. Lekin Nilufar uzi

xoxlamagan xolda

Ulugbekning kora kilmishini

eslab, chukur ux

tortadi. Kuzlari yoshlanadi.

Bugungi baxti uchun

Alloxga shukronalar aytadi...