<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink">
<stylesheet type="text/css">
.body{font-family : Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.p{margin:0.5em 0 0 0.3em; padding:0.2em; text-align:justify;
}
</stylesheet>
<description>
<title-info>
<genre>sf_history</genre>
<author>
<first-name>Имя автора</first-name>
<last-name>Фамилия автора</last-name>
</author>
<book-title>Имя книги</book-title>
<annotation></annotation>
<date>Дата</date>
<lang>ru</lang>
</title-info>
<document-info>
<author><nickname></nickname>
</author>
<program-used>Lib converter jcms</program-used>
<date value=""></date>
<src-url>http://johncms.com</src-url>
<id></id>
<version>1.0</version>
<history><p>book</p></history>
</document-info>
</description>
<body>
<title><p>Zoo- sex (TuNGi HaMRoX)</p>
</title>
<section><p>Havoni avzoyi buzila boshlagach Nasiba tezroq qo`ylarni o`tovga haydab borishga shoshildi. Osmonni qoplagan quyuq qop qora bulutlar qarida momoqaldiroqning gumburlagan ovozi olamni daxshatga solayotganday edi go`yo. Baxorni mayin shamoli ham ancha kuchayib Nasibani yuzlariga urula boshladi. U kiyimlarini yig`ib boshidagi telpagini qattiqroq bostirdida ishga kirishdi. Qo`ylarni o`tov sari haydarkan baribir ulgurmadi. Sharros quygan yomg`irdan poda ham har tarafga qarab yugura boshladi. Chaqmoq chaqib atrof yanada daxshatli ko`rinish hosil qilardi. Qo`ylar hurkib har tarafga o`zlarini otishardi. Nasiba ularni amallab qo`raga qamarkan, juda ham holdan toyganini his qildi. Uni hammayogi shalobbo bo`lgandi. U otini bog`larkan uni ham ivib ketganiga guvox bo`ldi. Bechora ot sovuqdan titragancha boshini egib turardi. Nasiba uni yemini berib o`zi chodir tarafga yurdi. Honaga kirib kiyimlarini alishtirdiyu choy qo`yib ozroq tamaddi qildi. Honada ancha o`ziga kelgach tashqariga chiqib yana bir qo`ylardan habar oldiyu qaytib kirib joyiga cho`zildi. Mana eri vafot etganigayam 1 yildan oshdi, u erini ishi yani cho`ponlikni o`zi davom ettirishga qaror qilgandi. Boshida ancha qiynaldi keyin sekin sekin bunga ko`nikib ketdi. U qishloqdan ancha olisda tog` yonbag`rlariga qo`ylarni erta baxorda haydab ketib kech kuzda qaytardi. Farzandlaridan haftasiga 1 kun qaynisi o`rniga kelganda borib xabar olib kelardi. Nasiba eri bilan yashagan davrlarni qumsab hayol surib uxlab qoldi. Erta tongda hovliga chiqarkan atrof borliqga quyosh o`z nurini sochardi. Nasiba osmonga tikilarkan tabiatni mo`jizasiga hayron qolardi. Kechagina atrofni o`rab olgan bulutlarni birontasi bugun daragini ko`rsatmasdi. U nonushta qilishdan oldin otxonaga yo`l oldi. Sevimli oti ,,QASHQA- ni yemini berib biroz unga tikilib turib uni kechagi yomg`irdan keyin hammayog`i loy bo`lib ketgan badanidan silab qo`ydi. Keyin o`zi ham ovqatlanib bo`lib qo`ylarni dalaga haydadida, otini cho`miltirish uchun o`tov pastidagi ko`lga yo`l oldi. Hali voxtli bo`lsada kun issiq edi, Nasiba otni ko`lga opkelgach sekin uni cho`miltira boshladi. ,,QASHQA- ga bu nomni Nasibani eri qo`ygandi, qop qora otni faqatgina peshonasida va oldingi ikkita tuyog`ida oq joylari borligi uchun shunday nomlagandi. Nasibani mexnatdan qotgan qo`llari otni badanini silarkan, bu otga ham hush yoqib boshlarini oynatib qo`yardi. Nasiba otni qornini yuvayotganda beixtiyor qo`llari otni asbobiga tegib ketdi. Bundan uyalib huddi birov qarab turgandek birdaniga qo`lini tortib olib qizarib ketdi. Keyin atrofga alanglab kulvordi chunki bu yerlarga undan boshqa hechkim qadam bosmasdi. Nasiba negadir ehtiroslanib ketdi ichida bir kuch uni yana ushlab ko`rishga undardi. U qo`llarini yana otni qopqora qo`tog`i tomon cho`zdi. Sekin yonlarini silarkan, otni qo`tog`i uzaya boshladi. Nasiba sekin otini tuxumlarini silay boshladi, u aqldan o`zgandek edi go`yo, ehtiroslari ko`zini ko`r qilgandi. U endi otni qo`tog`idan ushlab barmoqlari bilan ohista silay boshladi. ,,QASHQA- ni qo`tog`i nihoyatda kattarib ketgandi. Nasiba bularni kuzatarkan shuncha narsa ayol otlarni ichiga qanday kirarkan mazza qilsa kerak deb hayol qildi. Bularni o`ylagani sari ehtiroslari yanada kuchayib ketdi. U kiyimlarini yechib qirg`oqga uloqtirdida, otni yetaklab ko`lni ichrog`iga yurdi. Havo issiq bo`lgani bilan suv anchagina sovuq ekan, buni Nasiba suvga oyoq qo`ygach sezdi, ammo ehtirosda yonayotgan tanga bu tasir qilolmasdi. Nihoyat suv sathi uni tizzasiga yetgach to`xtadi, biroz otiga suv sepib o`ynab hazillashdida suvga cho`kkalap otni osilib turgan qo`tog`ini ushlab o`ziga tortdi. U qo`toqni ushlab yelkalari, bo`yni va yuzlariga silay boshladi, keyin qiziqishda bir ikki o`pib ham ko`rdi, boshida g`alati tuyuldiyu keyin o`rganib ketdi. U endi tillari bilan yalay boshladi, ko`kraklariga surib ishqalar, bir qo`li esa amini silardi. Ehtiroslardan baqirib yuborgisi kelar, lekin bunga kuchi yetmasdi. U otni qo`tog`ini og`ziga solmoqchi bo`ldi, lekin kattaligi uchun to`liq kirmasdi. Barmoqlari tez tez amini silar ichiga kirib chiqardi. Bu holat uzoq davom etmadi, Nasiba o`zini ichidan to`fon yog`ilib kelayotganday his qilib oyoqlari qaltirap badani titray boshladi, shunda u birdaniga bo`shanib yubordi va suvga holsiz qulab tushdi. Bir qo`li bilan otni qo`tog`ini qattiq tortib yubordiyu yelkasidan kuchli zarb qabul qilib hushini yo`qotdi. (davomi bor)</p>
</section>
</body>
</FictionBook>