urindi. Ammo negadir har ko’zini yumganda Nazining boshqa bilan qo’l ushlashib yurgani namoyon bo’lar yuragi hijil bo’lib ketardi. Bir amallab yuvunib artindi va yengil halatdan boshqa narsa kiymasdan dushdan chiqdi. Onasi va akasi allaqachon uxlashgan bo’lsada tezda tovushsiz qadamlar bilan xonasiga kirib oldi. Yengillashish o’rniga endi battarroq azobda chiqqan Mohira qo’liga telefonini oldi va ozgina o’ylanib turdi. Keyin sen bo’lmasang ham baxtli bo’la olaman deya ichidan o’tqazdi. Brovserga kirib o’zini qondirishi mumkin bo’lgan so’zlarni yozib qidiruv berdi. Ingliz tilini anchagina yaxshi o’zlashtirgani uchun kerakli sahifalarni tezgina topdi. Hamma vaqt Nazira qo’yib bergan videolarni ko’rgani uchun o’zi topgan manbalar ya’ni qizlarning o’z o’zlarini qondirish lavlahalari g’alatiroq tuyuldiyu lekin naushnikdan kelayotgan ehtiros bilan ingrab qo’yayotgan o’zi kabi go’zal malakning ovozi undagi olovni alanga oldirdi. Ko’kraklarini silar uqalab uchlarini silab o’zicha huzur qilardi, tanasiga o’rmalagan otash ta’sirida halatini yechib tashladi. Shirbadan bo’lib o’zini har xil ko’yga solar qorni kindigini silab sekin asta klipdagi qizdek barmoqlarini pastki a’zosiga tekkizib qo’ya boshladi. Har silaganda tok urgandek sapchir (shuncha vaqtdan beri Nazira bilan deyarli bu sohaga teginishmagan edilar, sababi bokiralikdan ayrilishdan qo’rqishardi) rohat sezib lablarini tishlab ko’zlarini yumib oldi. Kaftini bosib ishqaganda osmonlarga uchdi bellari to’lg’onib ketar, ko’rpasini oyoqlari orasiga qisib ishqay ketdi. Mmm ohh deb nola chekib asaldonini yana yana to’shakka ishqar, taranglik sezib qaltirash jarayoniga o’ta boshladi. Anchadan beri tuymagan yengillik badaniga o’rmaladi, beli qaltirab qaltirab chuqur nafas olib huzurlandi. Oyoqlari orasidagi ko’rpasini yozmoqchi bo’lib majolsiz qo’llarini uzatdiyu namlanib qolganini sezib o’zidan uyalib qizardi...
Mohira uchun kunlar shu taqlid o’ta boshladi. Boshida ancha ko’nika olmay yurdiyu keyinchalik video darslar natija berdi, Nazirasiz ham o’zini to’liq qondiradigan bo’ldi. Unga muhtoj emasligini sezib yanada baxtli his qilardi. Yana quvnoq va erka qizga aylandi. Iliq yoz Oqshomlari bo’lgani uchun ko’pincha butunlay kiyimlarini


yechib uxlar , bundan yanada to’yib d

am olardi. Lekin hayotida o’zi uchun kimdir juda zarur ekanligini sezardi, unga haqiqiy suyanchiq kerak! Netni axtarib axtarib bir tanishuv saytini topdi, asosan virtual aloqa ishqibozlari jamlanga bu maskanda o’zini erkin sezdi, sababi hech kim uni tanimaydi… profiliga tanishuv uchun kerakli ma’lumotlarni kiritdi: yoshi, qiziqishlari, va o’zining faqat tungi libosda yuzini berkitib tushgan suratini joyladi , kimni izlash degan yeriga o’ylab turib o’zi tengi sport qaddi qomatiga ega juft deya izoh qoldirdi. Sayt uchun maxsus ishlagan dastur Mohira uchun mos kelishi mumkin talabgorlarni birin ketin chiqara boshladi. Barchasi o’zlarini maqtab status va qimmatbaho mashina soatlarni ko’z ko’z qilib tushgan surat joylagan, ba’zilar esa butkul kiyimsiz holatda asboblarini yaqqol ochib tushgan rasm qo’yishgan. Ketma ket xabarlar kelar barchasi uni birdaniga virtual aloqaga chaqirish mazmunida edi. Qilgan ishidan endi afsuslana boshlagan Mohira tezda sahifalarni yopa boshladi. Kerakmas…deya ichida qaytardi. Lekin yopa turib huddi o’zi kabi endi ro’yxatdan o’tganlar ichidan ham unga mos deya bi talabgorni ko’rsatib sms keldi. Avasida oddiygina sport kiyimidagi yigit surati u ham yuzini bekitgan. Tavakkal deya shaxsiy xatga o’tdi va talabni qabul qildi. Yigit xabar yozdi: “Salom, yaxshimisiz?” Mohira: “Alik, yaxshiman. O’zlarichi?”… shu tariqa yozishmalarda tanishishdi. Yigit o’zini Timur deya, erkin kurash bilan shug’ullanishi keyin Mohiraga qo’shni shahardan ekanligini aytdi. Mohira bilan samimiy ohangda erkin suhbat qurar hech ayni o’sha maqsad ko’zlangan mavzuni ochmasdi. Qizga ham bu narsa qulay tuyuldi, Nazira bilanku qiz bola bo’lgani uchun bemalol aloqa qilardi, majburlikdan o’zini qondirib yurdi, lekin yigit kishi bilan netda bo’lsayam aloqada bo’lish unga uyatli tuyular shu sabab bu haqda ochiq yozmas, Timuring ham uni bunga majburlamasligidan erkin his qilardi o’zini. Yigit undan suratini ham so’ramas shunchaki netdagi qadrli kishidek aloqada edi. Mohira undan suratini so’raganda to’liq rasmini yubordi, haqiqatda oddiy ammo ancha kelishgan qomatli yigit ekanligini ko’rib quvondi. O’zini uning yonida tasavvur qilar, huddi u erkalayotgandek hislarni tuyardi to’shakda yotganda .
olamda. Asosan qiziqshlar, qandaydir o’zlari uchun qiziq mavzularda suhbat qurishar ba’zi ba’zida Timur Mohirani sevishini izhor qilib romantik suratlar tashlar – bundan qizning ichi allanechuk bo’lib eti jimirlardi…
- Mohira, sizni sevaman… - navbatdagi tungi xabarlashuvni shu so’zlar bilan boshladi Timur.
- Qo’ysangizchi – qiz doimgi javobini berdi.
- Ishonmaysizda.
- Ha ishonmayman, hatto yuzimni ham ko’rmagansiz. Keyin balki sizga mos emasdurman. – shu paytgacha Mohira faqat yuzi yshrilgan va faqat uyda tushgan rasmlarini yuborgandi xalos.
- Chiroyliligiz aniq.
- Qayerdan bilasiz?
- Sezaman. Menga o’xshagan yigitga faqat go’zal qiz munosib. – gpni hazilga oldi yigit.
- Voy bo’ yaxshiyam qiz bolamassiz ekan.))
….
Kuz kelib o’qish boshlandi. Nazira ham chet eldan qaytib keldi. Litseyda Mohira bilan uchrashgach o’zi unutgan hislar yana uyg’ondi unda. Birga vaqt o’tkazishga urinishlari bekor ketdi, Mohi repititorni bahona qilib ketib qolardi. Bu orada uni unashtirishdi va Mohira bilan butkul aloqani uzishga qaror qildi…
Mohira Timur bilan yaqin bo’lib borar, endi haqiqatda yigit qizning hayotini egalagandi. Faqat qiz unga kimligini tanishtirishdan hali hamon cho’chirdi.
- Mohira, sizga syurprizim bor))
- Nima ekan?
- … (Timur oltin medal taqib tushgan rasmini yubordi. U erkin kurash bo’yicha mahalliy chempionatda g’olib bo’lganini bildirdi)
Mohiraning ham bundan boshi osmonga yetdi. Tabriklar yo’lladi.
- Yana bir sovg’am bor.
- Voy yana nima?
- Ertaga aytaman, ozroq ichiz qizisin….
- Yana boshladizmi?
- Hada, sizam meni qiynaysizu!
- Xo’p kutaman.
Ertasiga o’qishga borgan Mohirani yana va yana ikki sovg’a kutib oldi.
Endi birinchi para dars boshlanganda eshik ochilib litsey direktori va uning

ketidan… Timur kirib keldi. Direktor bu yigit maxsus taklif bilan shu kollej sport jamoasini kuchaytirish maqsadida o’qishga taklif qil

inganini takidlab, endi shu guruhda tahsil olishini aytib chiqib ketdi.
Hammaga yana bir bor o’zini tanishtirgan Timur orqaroqdagi bo’sh joyga borib joylashdi. Timurni ko’rishi bilan quloqlarigacha qizillik yugurgan o’zini bildirmaslikka urinib hatto nafas ololmaytgan Mohira nima qilishga hayron edi. Seni tanimaydi, lekin ismimdan…. Mohiralar son mingtaku, qayerdan bilsin deya o’ziga tasalli berar. Lekin domla yo’qlama qilib uni chaqirganda Timur ham unga sinchkovlik bilan e’tibor qilganini his etdi…
Darslar tugashi bilan narsalarini apil tapil yig’ishtirgan Mohira tezgina sinfxonadan chiqib ketdi, lekin chiqishi bilan