ortidan Nazira chaqirib qoldi.
- Mohi, yur senda gapim bor.
- Nima gap Nazi? Ingliz tiliga kech qolyapman… tezroq gapir
- Yaqinda to’yim… anu haligi… endi…
- Tushundim, tabriklayman dugonajon. – o’zi bilmasdan quchoqlab oldi.
- Rahmat, faqat oramizdagilar… endi unutamiza?
- Hmm… nimalarni aytyapsan o’zi?. – ko’z qisib qo’ydi Mohi.
Lekin ichida undan haqiqiatda ajralganini his qildi. Kechgacha parishon yurdi. Ovqatlanib xonasiga chiqqach darslarini qilishga qo’li brmadi, chalg’iy deya elektron pochtasiga kirdi. Kirishini kutib turgandek Timur yozdi:
- Salom
- Salom – ichida nimadir uyg’ondi. Ko’ngli to’lib ketdi.
- Qalaysiz?
- Bo’ladi, sizchi?
- Menda hammasi zo’r. Nega yaxshi emas sizda?
- Kechadan beri kutib charchadimda)) – hazilga burmoqchi bo’ldi qiz.
- Hmm. Endi sizni shahringizda o’qiyman.. – yigit shunday deya bugundan Mohiraning litseyida o’qish boshlaganini aytdi.
“Bilaman” deb yuborardi aniq qarshisida b’lganda. Jim yozmay turganda, Timurning o’zi gap boshladi:
- Guruhimda Mohira degani bor ekan…
- O’sha menman! – chidolmadi Mohira.
- Hazillashyapsiza yana?)) – kulgan smayllar qo’shib yozdi yigit.
- Ertagacha kuting sizam… - shart telefonini o’chirdi Mohira. Kunduzi Nazira unga o’sha yozda tanishgan yigitga turmushga chiqayotganini, ta’tilda tanishib allaqachon u bilan qovushganini va endi judayam baxtli yashashini aytganini hazm qilolmadi. Alam ustida menam baxtli bo’laman deya unga yana qasdlandi, va o’zi kutmagan qadamni bosdi.
Biroz gangib turdiyu, boshqalarga mumkin demak menga ham deb dalda berdi o’ziga.
Ertasiga o’qishga borgacha, Timurning ko’zlariga ikki uch marta tik qarab oldi. Timur ham undan ko’z uzmas. Samimiy nigohlar bilan qizni butun darsda kuzatib bordi. Darsdan so’ng xonada faqat ikkisi qolishdi.
- Mana Timur, men o’shaman…
- Rosti ko’zlarimga ishonolmayapman… kecha his qilgandek bo’ldimu negadir…
- Tushundim, menga o’xshagan qizni o’sha saytda yurishini qabul qilomagansiz.
- Yo’q unday emas…
- Huddi shunday, bilasizmi Timur men ham sizni sevaman. – ko’zlarga tik boqdi Mohira. – agar sizni menga hislaringiz samimiy bo’lsa, taqdirimiz shu yerdan bir bo’lsin.
Qizdan bunchalik jur’atni kutmagan yigit dovdirab qoldi. Nima qilishga hayron edi. To’g’ri avvalari ancha muncha qizlar bilan ishq o’yini o’ynab ko’rgan, lekin bu qiz bilan barchasini samimiy aloqalar bilan boshlagani uchun lol edi vaziyatdan… uzoq jimlik cho’kdi oraga. Sekin qizning qo’lini tutgan Timur:
- Sizga bo’lgan tuyg’ularim o’zgarmaydi, Mohira. Sevaman sizni!
Bu so’zlar Mohiraning qalbidagi Naziradan qolgan jarohatga malham bo’ldi.
O’qishda aytarli munosabatlarini oshkor qilishmas, ko’pincha telegram messenjeri orqali yozishib turishardi. Pana panada Mohira anchada beri tuymayotgan his o’tli bo’salar olinar, lekin endi ancha o’zini bosib qolgan qiz umuman bundan ortig’iga yo’l bermasdi. Timur ham shu qizni baxtim deya tanlab olgandi, shu sabab deyarli ortiqcha harakatlar qilmas, doimo himoyasida asrab avaylab yuradigan bo’ldi.
Kunlar o’tdi. Nazira aytgan to’y kuni keldi. Bu kun uchun Mohira alohida tayorlandi: maxsus kiyim bayram kiyimi harid qildi, butun uruh bo’lib to’yga borishnin kelishib olishdi, Timur ham Mohirag mos kostyum shim
tanladi.
Naziraning to’y oqshomi o’tadigan to’yxonaga kirib borishganda Mohira va Timur barchadan ajralib turishardi. Yonidagi alp qomat yigit qo’lidan tutib olgan go’zal malika. Ikkisi birga borib Nazira va kuyovni tabriklashdi. Butun oqshom xursandchili

kda o’t

di. Mohira Naziraga qarab turib Timurning yelkasidan quchib raqsga tushar shu bilan o’zining ham baxtli ekanligini ko’rsatardi.
Bazmdan chiqishgach hamma tarqala boshladi. Mohirani o’zim kuzatib qo’yaman deya Timur birga olib ketdi. Yo’lda ketishar ekan shu vaqtgacha tanishganlaridan beri nimalar o’zgargani suhbatlashib ketishdi.
Yigti yo’lni qizning uyiga tomon burganda qiz to’xtadi:
- Timur bilasizmi? Men bugun Naziranikida yotib qolaman deb uydan chiqqanman. – yerga qarab aytilgan bu so’zlar o’sha narsa uchun shama edi…
Birga Timurning kvartirasiga yetib kelishdi, anchagina o’ziga to’q bo’lgani uchun Timurga ota onasi alohida ijara uy olib berishgan edi. Eshik yopilar yopilmas qiz uni quchib bag’riga kirdi. Baqavvut qo’llar, yigitning issiq nafasi, shirin atir, suyib erkalashlar… Barchasi bir bo’lib qizni mast qildi. Hali hech qilmagan hislarga asir bo’ldi. Yigit lablaridan yutoqib o’par, tishlab qo’yishlari, kafti bilan badanini ezg’ilashlari qizdagi ehtiros bulog’ini qaynata boshladi. Kiyimlarini chala yechib bir birlaridan ajrala olmay bo’salar olishar. Mohira borini sevgilisiga bag’ishlasha rozi edi. Timur esa ohistalik bilan harakatlarga o’tgan. Qizning qorni kindigidan silab siypalar, kaftini baravar ko’kraklariga bosib silab ezardi. Kayfda huzurlanib yotgan qiz ingrab tirnoqlarini yigitning yelkalariga botirmoqchi bo’lar, bu yanada yigitni qitiqlardi. Qizni to’liq yechintirishga ulgurgan Timur uning bo’yin va yelka sohalaridan nozik harakatlar bilan bo’sa olardi. Oh tortib erkalanayotgan Mohi visol taftida shamdek yonib erirdi, hech tugamasa edi deya Timurning sochlarini silardi. Tarang holatga kelgan ko’kraklarning uchlari ham tik turib qizga azob berar yigitdan najot kutib bag’rini uning lablariga tutdi. Siynalarni so’rib lablari orasiga olib erkalayotgan Timur qizga o’zi olayotgandan o’n chandon ko’proq rohat bag’ishlardi. Nafasi tezlashib hansirab yotgan Mohira qattiq ingroq bilan bellarini tebratib to’lg’ondi va manzilga yetdi, talavasaga tushgandek to’lg’onib eyforiyaga aylangandi uning ehtirosi. Ko’zlarini yumib mayin yoqimli ovozlar bilan tinchib qolganda oyoqlari orasida issiq narsani sezdi. Hozir og’riq bo’ladi chidashim kerak degan his bilan lablarini tishlab o’zini bo’sh qo’yishga urinardi. Qo’rquv bilan kutyotgan narsasi sodir bo’lmadi. Timur quloqlariga tez tez uni sevishini baxtli qilishini takrorlab yanada erita boshladi va tarang asbobini qizning amiga ishqab silay ketdi. Mohira tuymagan yana bir his haqiqiy erkak tafti va ehtirosini yana uni qiynoqqa oldi. Badanidan olingan bo’salar qizni olov kabi yondirar, kayf… Sevgilisining tez tez qilayotgan harakatlari jonini olar darajada rohat bag’ishlar yurak zarbi shunchalar tez ediki nafas olishga ham qiynala boshladi. Butun xonani boshiga ko’tarib imm ayy deya ingroq chiqardi. Timurning belidan oyog’ini o’tqazib rosa to’lg’andi. Sonlari orasiga, nozik nuqtalariga tomgan issiq urug’dan badani bo’shashib Timurga ham rohat berolganini his etdi