bir harakatni tinglardim. Vujudim olov bo‘lib yonayotgan, kechagi chala qolgan ehtiros va dordagi o‘g‘irlangan bej kapronning xayoli miyamni butunlay qulflab qo‘ygan edi.Soat to‘qqizdan oshganda, men endi qorong‘ulikda suv ichish bahonasini kutib o‘tirmay, to‘g‘ri uning xonasi eshigi oldiga keldim. Yuragim gupillab urar, ammo bu safar qo‘rquv emas, balki erkinlik ishtiyoqi ustun edi. Men eshik dastasini sekingina pastga bosdim...
Eshik dastasini sekingina pastga bosib, xonaga kirdim. Madina karavot chetida, xayolchan o‘tirgan ekan. Ustida o‘sha yupqa xalat, oyoqlarida esa maktabdan kelganidan beri yechmagan, oy nurida silliq va benuqson ko‘rinayotgan o‘sha och bej rangli kapron kolgotkasi bor edi. Meni ko‘rib, beixtiyor o‘rnidan turib ketdi, ko‘zlarida kechagi tundan qolgan qo‘rquv va hayajon yana uyg‘ondi.— Jasur... nega kirdingiz? Chiqing, iltimos... — uning ovozi titrar, o‘zini to‘shak chetiga tortishga urinardi. — Baribir bu gunoh... Ertaga akangizning, dadamlarning yuziga qanday qaraymiz? Biz noto‘g‘ri yo‘ldan ketyapmiz...Men eshikni ortimdan sekingina yopdim-da, zanjirladim. Endi bizni hech kim to‘xtata olmasdi. Sekin yurib, uning qarshisiga keldim va to‘g‘ri uning ko‘zlariga tikildim. Ichimda yillar davomida yig‘ilgan hamma gaplar tilimga ko‘chdi.— Kelinoyi... Madina... — dedim uning ismini ilk bor pichirlab. — Bu gunoh emas. Siz bu uyda besh yildan beri yolg‘izlikda, farzandsizlik dardida so‘nib boryapsiz. Akam sizni baxtli qilolmayapti, sizga g‘amxo‘rlik qilmayapti. Men sizni bunday qiynalishingizni ortiq ko‘rib turolmayman... Men sizning hamma muammolaringizga, dardingizga yechim bo‘laman. Sizni baxtli qilishga ruxsat bering...Bu gaplarni aytarkanman, asta sekin tiz cho‘kdim. Titrayotgan kaftlarimni uning tizzasiga, o‘sha ipakdek silliq bej rangli kapron yuzasiga qo‘ydim. Matoning sun’iy tolasining mislsiz silliqligi barmoqlarimga tekkanda, vujudimga daxshatli ehtiros to‘lqini urildi. Mato ostidan uning terisining qaynoq tafti va tomirlarining urishi qo‘limga aniq sezilardi.Men kaftlarimni kapron ustidan yuqoriga sirg‘atib, uni ohista erkalashni boshladim. Lablarimni uning silliq boldirlariga, so‘ngra bej mato bilan qoplangan tizzalariga bosdim. Har bir bo‘sam nafasimni qaynatardi. Madina daxshatli ehtiros va ichki ziddiyatlar iskanjasida qoldi. Uning ko‘zlaridan oqqan yosh yonoqlari bo‘ylab dumbaladi, nafas olishi butunlay tartibsiz bo‘lib, tezlashdi. U ortiq o‘zini tiya olmasligini, bu erkakning tafti uning hayotidagi yagona najot ekanini his qildi.U mening sochlarim orasiga barmoqlarini suqdi-da, boshimni o‘ziga tortdi. Ko‘zlaridagi barcha qarshilik va andisha devorlari shu lahzada kul bo‘ldi. U o‘pkasi to‘lib, pichirlab yig‘lagancha so‘nggi iqrorini aytdi:— Jasur... unda menga yordam bering... Meni bu zulmatdan qutqaring...Ushbu chorasiz va ehtirosli so‘zlardan so‘ng, oramizdagi barcha to‘siqlar butunlay yo‘qoldi. Men uning belidan mahkam quchib, o‘zimga tortdim va lablariga yopishdim. Bu shunchaki yaqinlik emas, yillar davomida to‘silgan vulqonning daxshatli portlashi edi...
Uning chorasiz va ehtirosli so‘zlaridan so‘ng, oramizdagi barcha to‘siqlar butunlay yo‘qoldi. Men uning belidan mahkam quchib, o‘zimga tortdim va lablariga yopishdim. Bu shunchaki yaqinlik emas, yillar davomida to‘silgan vulqonning daxshatli portlashi edi.Men uning ipak xalatini yelkalaridan ohista sirg‘atib tushirdim. Oy nurida uning tanasi butun jozibasi bilan namoyon bo‘ldi, ammo oyoqlarida hali ham o‘sha och bej rangli, ipakdek silliq kapron kolgotkasi turardi. Men uni butunlay yechib yuborishni istamadim. Kaftlarimni uning sonlari bo‘ylab yuqoriga sirg‘atdim, sun’iy tolaning mislsiz silliqligi barmoqlarim ostida cho‘zilib, uning mukammal qomat chiziqlarini yanada bo‘rttirib ko‘rsatardi. Mato shunchalik yupqa ediki, uning ostidagi Madinaning mayin terisi va har bir mushagining titrog‘i kaftimga aniq sezilardi. Men uning son qismidagi taranglashgan nozik matodan mahkam ushlab, kuchli ehtiros bilan uni ikki chetga surib yirtdim. Ipak matonining chok-chokidan yirtilgan ovozi xonada aks etdi. Madina lazzat va hayajondan boshini yostiqqa tashlab, mayin inqillab yubordi. Endi u butunlay menga taslim bo‘lgan edi.Yirtilgan bej mato orasidan uning oppoq, issiq va jozibador terisi ochildi. Men lablarimni o‘sha ochiq qismga va hali yirtilmagan, kapron ostida qolgan qismlariga navbatma-navbat bosib, uni butunlay o‘zimniki qildim.
asta sekin sonlarining ichki tomonidan qaynoq bo'salar bilan yuqorilay boshladim. Bir muddatdan so'ng kelinoyimning yumshoq mato ostidagi nafis gulg'unchasiga yetib bordim. Barmoqlarim bilan gulg'unchasini biroz yopib turgan bejirim matoni asta chetga surib, labimni uning gulg'unchasiga bosdim. shunda kelinoyimning etlari bir jimirlab, beli tepaga ko'tarilib, ooooohhh! deya ehtirosli ovoz chiqarib yubordi. Men bu uslubda adashmasam 10-15 daqiqa uni rohatlantirdim. Bu paytda kelinoyim tagimda ilondek to'lg'onib, qo'llari bilan boshlarimdan ushab, sochlarimdan silab, boshibni tobora gulg'unchasiga bosaverdi. Oxirgi nuqtaga yetganda uning barcha his hayajonlari, hissiyotlari, ehtiroslari bir bo'lib portladi. U aaaahhhh!!! immm... ayyy... oooo deya ehtirosli ovozlar chiqarib bo'shandi va hansirab qoldi. Men boshimni ko'tarib uni qattiq va hansirash bilan nafas olishini biroz kutdim. Ozgina tomosha qilib unga yaqinlashdim. Shunda kelinoyim boynimga qollarini o'tkazib meni o'ziga tortdi va menga qaynoq bo'salar hadya eta boshladi. Bu yoqda erkakligim judayam katta bosim kuchlanishda qolib ketganidan biroz og'riq paydo bo'lgamday bo'ldi. Shunda vaqti alloqachon kelganini sezib, erkakligimni Madinaning gulg'unchasiga ishqalay boshladim. Erkakligim ancha namlanib bo'lgandan so'ng uni manzilga yo'naltirdim. Kutilmagan holatdan kelin oyim lablarini labimdan uzib, ko'zlarini katta katta ochib, aaahh!!! deya ehtirosli ovoz chiqazdi. Men esa bu olovli va ehtirosli lahzalar tez tugab qolmasligi uchun asta, asta, chuqur chuqur kirgizib chiqaza boshladim erkakligimni. Kelinoyim esa lazzatdan ooooh, immm, ayy, ooo, oh, oh, deya ehtirosli ovozlar chiqazib, rosa to'lg'onib, qollari bilan choyshablarni g'ijimlab, ehtirosdan sarmast bo'lib yotar edi tagimda. Birozdan so'ng ikkimizni tanamiz tafti issiqlasha boshladi. Tanamizdan ajralgan donadek terlar ham bizni sovuta olmayotgandek. Sezdimki meniki yaqin. Asta tempni oshirib, harakatimni tezlashtirdim. Ichimdan shuncha paytdan beri yig'ilib qolgan ehtiros, hohishlarim birlashib, gulg'unchaning tubiga qaynoq vulqon sochildi. Bu vulqonning shashti, haroratidan kelinoyim ham qattiq aaaahhhh deya baqirib ehtiroslarini so'ngi cho'qqisiga chiqdi.
Ertasi kuni quyoshning ilk oltin nurlari derazadan xonaga tushganda, Madina mening ko‘kragimga bosh qo‘ygancha chuqur va xotirjam uxlab yotgan edi. Uning yuzida besh yillik tushkunlik va farzandsizlik azobidan keyin ilk bor haqiqiy xotirjamlik va ayollik baxti aks etardi. Karavot chetida esa o‘sha yirtilgan bej kapron kolgotka qoldiqlari ularning o‘chmas siri kabi yotardi.Men uning silliq, yalang‘och