Не удается получить доступ к сайту

biroz shaffof koʻrsatib turadigan ichki liboslarimni esladim.Men: "Senga qora rang yoqadimi? Shkafimda juda nafis, qora toʻrli kiyimim bor. Uni kiyganimda oʻzimni mutlaqo boshqacha his qilaman. Ertaga oʻsha kiyimda boraman, Davron. Shunday kiyinamanki, koʻrib haqiqatan ham tilingni yutib qoʻyasan."Davron: "Siz meni hozirning oʻzidayoq tamom qildingiz, Lola opa. Qora toʻrli libos ostidagi goʻzal tanangizni tasavvur qilib, tonggacha qanday sabr qilishni bilmayman. Ertaga soat uchda sizni oʻsha yerda kutaman. Shirin tushlar koʻring, mening yagona malikam..."Telefonni oʻchirib, koʻksimga bosgancha koʻzlarimni yumdim. Shu tunda uzoq vaqt uxlay olmadim. Xayolimda faqat ertangi kun, kiyadigan kiyimlarim va Davronning meni mehmonxonada qanday qarshilashi haqidagi ehtirosli oʻylar aylanardi. Bu nafis gunohning taʼmi meni butunlay oʻz domiga tortib boʻlgandi.
Ertasi kuni tushdan keyin soat ikkilar atrofida oʻgʻlim Sodiqjon oʻquv mashgʻulotlariga ketishi bilan uyda yolgʻiz qoldim. Eshik qulflangach, yuragim yana oʻsha tanish shoshqaloqlik bilan ura boshladi. Soat uchga oz vaqt qolayotgandi. Yotoqxonaga kirib, shkafimni ochdim va kechasi Davronga vaʼda qilgan oʻsha maxsus liboslarimni birin-ketin chiqardim.Dushdan soʻng badanimga xushboʻy atir sepib, koʻzguda oʻz aksimga tikildim. Yoshim qanchalik ulgʻaygan boʻlmasin, hozir oʻzimni yigirma yoshli kelinchaklardek hayajonda his qilardim. Avvaliga shkaf tubidan oʻsha juda nafis, qora toʻrli va tanaga chiroyli yopishib turadigan ichki libosimni kiydim. Soʻng uning ostidan oyoqlarimning jozibasini taʼkidlab turuvchi, nozik naqshli qora kapron chulkini sekin yuqoriga tortdim. Chulkining qora rangli toʻrlari terimning oqligi bilan ajoyib uygʻunlik hosil qilgandi. Koʻzguda oʻzimni koʻrib, hatto oʻzimning ham nafasim ichimga qaytib ketdi. Davronning bu qiyofada meni koʻrib qanday ahvolga tushishini tasavvur qilish vujudimga ajib bir titroq olib kirdi.Ushbu nozik kiyimlar ustidan qomatimni ixcham qilib koʻrsatadigan, ammo yechish oson boʻlgan tugmali, silliq qora koʻylagimni kiydim. Sochlarimni yengil turmaklab, lablarimga biroz yorqinroq boʻyoq surtdim. Men endi shunchaki Sodiqjonning onasi emas, balki bir erkakni aqldan ozdirishga tayyor boʻlgan jozibali ayol edim.Uydan chiqib, shahar chetidagi oʻsha sokin mehmonxonaga yetib borgunimcha yoʻl menga goʻyo cheksizdek tuyuldi. Taksida oʻtirarkanman, har bir soniyani sanardim, ichimdagi hayajon va andisha tuygʻusi oʻzaro kurashardi. "Men nima qilyapman, u oʻgʻlimning doʻsti-ku..." degan oʻylar kelsa-da, kiygan kiyimlarim va qora kapron chulkining tanamga berayotgan issiqligi meni faqat oldinga boshlardi.Va nihoyat, aytilgan manzilga yetib keldim. Mehmonxonaning Davron aytgan xonaning eshigi oldiga kelib, chuqur nafas oldim ва qoʻllarim qaltirab eshik tutqichini sekin bosdim. Eshik qulflanmagan edi, u meni ichkarida intizorlik bilan kutayotgandi...
Eshikni sekin ochib, ichkariga qadam qoʻyganimda xonadagi shinam va bir oz xira yoritilgan muhit meni qarshiladi. Tashqaridagi shahar shovqini gʻoyib boʻlib, oʻrnini faqat mening yurak urishim va kiyimlarimning shitirlashi egalladi. Eshikni ortimdan yopishim bilan, Davron oʻtira turgan oʻrindigʻidan shoshib turdi.U egniga oʻsha oʻzi yoqtirgan och rangli koʻylakni kiygan, ammo tugmalari odatdagidan koʻra koʻproq yechilgan edi. Mening kirib kelishimni koʻrgan yigitning koʻzlarida shunday kuchli hayrat va tashnalik aks etdiki, buni soʻz bilan taʼriflash qiyin. U menga yaqinlasharkan, nigohi bir soniya ham uzilmadi.— Keldingizmi?... Lola opa— dedi u pichirlab. Ovozidagi hayajon va hurmat meni yana esankiratib qoʻydi.— Vaʼda bergan edim-ku, Davron, — dedim men sekin, uning koʻzlariga tikilib. Ammo oʻzimni qanchalik xotirjam koʻrsatishga urinmay, ovozim baribir qaltirab chiqdi.U menga yaqin kelib, dastlab ehtiyotkorlik bilan qoʻllarimdan tutdi. Uning kaftlari olovdek yonar edi. Keyin sekin qoʻllarini yuqoriga surib, egnimdagi qora koʻylakning tugmalariga tegdirdi. Uning barmoqlari titrayotganini sezdim. U tugmalarni birin-ketin yecharkan, koʻylak qomatimdan sirgʻalib, gilam ustiga tushdi.Davron meni faqat qora toʻrli nozik ichki libosda va oyoqlarimdagi jozibali qora kapron chulkida koʻrganida, nafasi ichiga qaytib ketgandek boʻldi. U bir necha soniya soʻzsiz, lol boʻlib qoldi. Oyogʻimdagi chulkining qora toʻrlari terimning silliqligi va oqligini shunchalik boʻrttirib turardiki, yigit oʻzini butunlay yoʻqotib qoʻydi.— Siz... siz moʻjizasiz, Lola opa. Hayotimda bunday goʻzallikni koʻrmaganman, — dedi u va tizzasiga choʻkib, qoʻllari bilan chulkimning yuqori qismidagi naqshlarni mayin siladi. Uning issiq barmoqlari terimga teginganda vujudim orziqib ketdi.
U meni koʻtarib, xona markazidagi keng yotoqqa ohista yotqizdi. Hech qanday xavotirsiz, hech kim bizga xalaqit bera olmaydigan bu xonada ikkimiz ham uzoq kutilgan tashnalikni qondirishga kirishdik.
U yotoq chetiga tiz choʻkib, koʻzlarimning tub-tubiga tikilgancha, oyoqlarimdagi qora kapron chulkining naqshli chetlaridan sekin oʻpa boshladi. Uning lablaridagi qaynoq harorat terimga teginganda, tanam goʻyo olov ichida qolgandek boʻldi. Har bir boʻsa, har bir silash vujudimda yillar davomida koʻmib kelingan daxshatli bir tashnalikni uygʻotardi. Men uning yosh, baquvvat tanasini oʻzimga yanada yaqinroq his qilishni istab, keng va kuchli yelkalaridan mahkam tutib oldim.Kiyimlardan butunlay xalos boʻlganimizda, xonadagi yarim qorongʻilikda faqat ikkalamizning shoshqaloq nafaslarimiz va yuragimizning dukillashi eshitilardi. Davron vujudimga men kutmagan shiddat, erkaklarga xos mutloq qatʼiyat va cheksiz ehtiros bilan kirib keldi. Men taqiqlangan zavqning mislsiz kuchidan ixtiyorsiz ravishda ahhh immm deya ingrab yubordim. Lablarimni tishladim va uning boʻynidan bor kuchim bilan quchdim. Tanamiz bitta umumiy olovli ritmda harakat qilar, har bir soniyada uzoq kutilgan ayollik baxti va hirsning eng yuqori choʻqqisi meni oʻz domiga chuqurroq tortib borardi. Men uning quchogʻida butunlay erib, oʻzimni tamomila unga topshirgandim.
Davron ikkimiz taqiqlangan tuyg'ularimiz domiga g'arq bo'lib, bir birimizga har usullar bilan sevgimizni izhor qila boshladik. Bizning bu ehtirosli lahzamizda, Davron har xil uslubda vujudimni egalashga o'tdi. Goh men yotoq tutqichidan ushlab egilib turdim. U esa ortimdan kelib meni egallar, goh sochimdan tortib chuqur kirar, men esa oooh uhhh aayy immm oooo deya ehtirosli inqillab xonani boshimga ko'tarib ehtiroslanar edim. Bundan ham boshqa uslub, Davron yotoqga cho'zilib yotdi va men uni ustiga chiqib o'tirib, biroz erkakligini barmoqlarim bilan erkalab gulg'unchamga to'g'irlab kiritdim. Ohh qanday holat bu, men buni tasvirlab bera olmayman. Miyyamga qon yugurgandek bo'ldi va huddi ot mingan chavondozdek harakat qila boshladim. Har bir harakatimda oooh immm oohh ayy uhhhh juda yaxshi, qanday rohat deya Davronning gavdasini silab erkalab qoyar edim. Tanamiz bitta umumiy olovli ritmda harakat qilar, har bir soniyada uzoq kutilgan ayollik baxti va hirsning eng yuqori choʻqqisi meni