Не удается получить доступ к сайту

5-bob
Keyingi kunda Sanjar vaʼda qilganidek oʻzini bosiq tutish boshladi. Dilnoza qoʻshimcha dars bekorga oʻtmaganiga va uning eng muammoli oʻquvchisi nihoyat oʻzgarganiga ishonch hosil qila boshladi. Dilnoza doska oldida yangi mavzuni tushuntirar, uning qoʻlidagi boʻr gʻijirlab, toʻq rangli yuza ustida oq chiziqlar qoldirardi. Sinfda faqat poyabzallar va partalarning gʻijirlashi buzayotgan deyarli mehnatkash sukunat hukmron edi.
Toʻsatdan sukunatni shivir-shivir buzib yubordi. Sanjarning yonida oʻtirgan sherigi Bahrom unga egildi:
— Sanjar, bosiq bola boʻlib qolibsanmi? Yangi oʻqituvchidan qoʻrqyapsanmi, a? Lekin qomati zoʻr ekan, a, eriga mazza boʻlsa kerak.
Sanjar sekin boshini oʻgirdi, uning nigohi Dilnozaning ko’tiga qaradi. Oʻqituvchi hatto koʻrmasa ham bu nigohni his qildi va yelkalari taranglashdi.
— Men undan qoʻrqmayman, — bosiq ovozda javob berdi Sanjar, lekin Dilnoza eshitishi uchun yetarlicha baland gapirdi. — Xohlasam, u meniki boʻladi. Ishonmaysanmi? Unda bugungi qoʻshimcha darsimizni kuzat.
Dilnoza qotib qoldi, boʻr uning qoʻlidan tushib ketdi va yerga qarsillab tushdi. Uni olish uchun egildi va tomogʻi qisib qolganini his qildi. Qaddini rostlaganida, Sanjar toʻgʻridan-toʻgʻri unga tikilib turardi.
— Bugun dars boʻladimi? — soʻradi u hech narsa boʻlmagandek.
Ovozi unga xiyonat qildi, lekin u oʻzini javob berishga majbur etdi:
— Ha, boʻladi.
Qoʻshimcha dars odatiy vaqtda boshlandi. Dilnoza stol ustidagi qogʻozlarni sarosimada saralarkan, Sanjar shoshmasdan sinfga kirdi va oʻz oʻrniga oʻtirdi. Quyosh botib borardi va uzun soyalar devorlar boʻylab emaklab, sinfni yanada ogʻirroq koʻrsatardi.
Dars boshlanishidan oldin Sanjar uning stoli yoniga keldi. U oʻqituvchiga koʻzlarida deyarli samimiy tuyulgan azob bilan qaradi.
— Ustoz, agar ikki kundan keyin soatni qaytarmasam, otam meni uradi, — dedi u sekin ovozda. — Qattiq jazolaydi.
Ayb hissi yana Dilnoza ustiga yogʻildi. U oʻzini bu bola uchun, uning muammolari uchun, ikkalasining ustida osilib turgan qarz uchun masʼul deb his qildi.
— Menda hozir bunday pul yoʻq, — javob berdi u stolga tikilib. — Biroz kut, topaman, vaʼda beraman.
Sanjar istehzo bilan kuldi:
— Pulngiz bor, shunchaki shunday bermayapsiz. Men yana qoʻlingiz bilan yordam berishingizni taklif qilaman, evaziga besh yuz dollarni kechaman.
Dilnoza keskin stul suyanchigʻiga suyangandi.
— Yoʻq! Hech qachon!
Sanjar yaqinroq egildi, yuzi deyarli uning yuziga tegay dedi:
— Yaxshilab oʻylab koʻring. Besh yuz dollar. Shunchaki qoʻlingiz bilan ishlaysiz. Yoki otam eringiz bilan qarzlaringiz haqida gaplashishini afzal koʻrasizmi?
U bolaning koʻzlariga qaradi va tanlov yoʻqligini tushundi. Sekin, goʻyo zoʻriqish bilan bosh silkidi.
Sanjar stulga oʻtirdi, djinsi shimining zamogʻini yechdi, qutog’i esa tayyor edi. Dilnoza yaqinlashdi, tiz choʻkdi va uni qoʻliga oldi. Harakatlar hissiyotlarsiz, mexanik tarzda tepaga pastga qilishni boshladi.
Lekin bugun nimadir joyida emas edi. Oʻn besh daqiqa davomida u qoʻli bilan harakat qildi, surʼatni oʻzgartirdi, qattiqroq, soʻng boʻshroq siqdi, lekin Sanjar boʻshanmasdi. Uning qoʻli toliqib, mushaklari ogʻriy boshladi.
— Boʻldi, men ortiq qila olmayman, — pichirladi u qoʻlini tortib olishga urinib.
— Unda pulni toʻlang, — sovuqqonlik bilan javob berdi Sanjar uning bilagini siqib. — Yoki davom eting.
— Qila olmayman, qoʻlim ishlamayapti, — deyarli yigʻlab yubordi Dilnoza.
Sanjar uning koftasiga qaradi:
— Men tezroq boʻshanishim uchun koftangizni yeching. Qutog’imni shu tarzda yaxshilab turg’izasiz.
U bolaga daxshat bilan qaradi, lekin yana tanlov yoʻqligini tushundi. Sekin, titrayotgan barmoqlari bilan uchta tugmani yechdi. Ochiq tirqishdan oq mayka va oq byustgalter koʻrinib turardi. Sanjar qanoat bilan bosh silkidi.
Dilnoza yana tiz choʻkdi va qoʻli bilan ishlashda davom etdi. Bir necha daqiqadan soʻng Sanjar ogʻir nafas ola boshladi. Keyin kutilmaganda, mayka va byustgalter ustidan uning koʻkragini siqdi. Dilnoza choʻchib tushib, “Ah!” — deb yubordi, ichida nimadir bu tegishga javob berdi, lekin u buni sezdirmaslikka majbur etdi. Bolaning barmoqlari uning emchaklarini ezardi, bu bir vaqtning oʻzida ham ogʻriqli, ham kayf beruvchan edi.
Sanjar uning koʻkragini yanada qattiqroq siqdi va nihoyat tanasi taranglashdi. U boʻshashdi, suyuqlik Dilnozaning qoʻliga va yuziga oqdi. Dilnoza uning oyoqlari titrayotganini, koʻkragidagi barmoqlari boʻshashayotganini his qildi. U tezda Sanjarni qoʻlini itarib, oʻzini yakson qilingan hamda kamsitilgandek his qilib oʻrnidan turdi.
Sinf eshigi ortida Bahrom devorga suyanib turardi. U eshikdagi kichik tirqish orqali barchasini koʻrdi. Uning koʻzlari ajablanishdan katta-katta ochilib ketgandi. U doʻsti oʻqituvchini bunday qilishga majbur etayotganiga ishonolmasdi. U oʻqituvchining koftasini yechganini, tiz choʻkkanini, Sanjar uning koʻkragini siqayotganini koʻrdi. Bularning barchasi unga real emasdek, goʻyo u real hayotni emas, filmni tomosha qilayotgandek tuyulardi. Sanjar boʻshahganda, Bahrom sekin eshikdan uzoqlashdi, yuragi shok va hayajondan tez urayotgan edi.Davomi bor...
P.S: Davomi https://t.me/ehtirosli_hikoyalaaaaaar @ehtirosli_hikoyalaaaaaar telegram kanalida