Не удается получить доступ к сайту

umid bor edi — so'nmas, cheksiz umid.

— Men... men harakat qilaman, — dedi u.

Bu yolg'on edi. U bilardi ki, u bu qizga hech qachon yordam berolmaydi. U ertaga uchib ketadi va hech qachon qaytmaydi. Vijdon yana huruj qilardi, bu qizni o‘z xirsi uchun qurbon qilganini bilardi.

Ammo Piriya ishondi. Yoki ishongandek ko‘rindi. U tabassum qildi — g'amgin, lekin yurakdan tabassum qildi.

— Rahmat, aka.

Ular xarobalardan chiqishdi. Shahar ularni kutayotgan edi — shovqinli, iflos, befarq.

Rustam shoshardi, ayni dam vijdon huruj qilardi. U vadasini bajarishga urunib ko‘rmoqchi edi. U Piriyadan bir suratga olishni so‘radi, u rozi bo‘ldi. Rustam taksiga o'tirdi. Piriya qo'l silkidi.

— Xayr, aka.

— Xayr, Piriya.

Taksi harakatga keldi. Rustam orqaga qaradi — Piriya hali ham turgan edi, qo'lini silkitayotgan. Keyin u olaman oraliqida yo'qoldi.

Rustam mehmonxonaga yetdi. U dush oldi — uzoq, issiq dush. Lekin u o'zini toza his qilmadi.

Vijdon hamon huruj qilardi. U nihoyat harakatga tushdi. Taqchil tanishlari orqali, bir necha hind hamkasblari bilan bog‘landi. Ularga Piriyaning surat va malumotlarini yubora boshladi. No...No...No... o‘nlab rat etishlar ichidab birgina ijobiy javob oldi.

Vaqti tig‘iz edi, shunga qaramay u Nathan Asher bilan uchrashdi. U Piriyani tavsiya qilar ekan, bu erkak ko‘zlarida shahvatparastlikni ilg‘adi... Ammo...

U mehmonxona qaytdi yotoqqa yotdi va Piriyani o'yladi. Uning tanasini, uning ko'zlarini, uning umidini. Va u bilardi ki, bu xotira uni umrining oxirigacha ta'qib qiladi.

Ertasi kuni u uchib ketdi. Mumbaydan. Hindistondan. Piriyadan.

Bir oy o'tdi. Ikki oy. Olti oy.

Rustam o'z hayotini davom ettirdi. Filmlar, loyihalar, muvaffaqiyat. Ammo har kecha, uxlashdan oldin, u Piriyani o'ylardi.

Bir kun u tasodifan, ijtimoiy tarmoqda bir film trellarini ko‘rib qoldi. Piriya aktrisa bo'lgan edi. Kichkina rol, kichkina film, ammo u ajoyib rol o‘ynagandi. Uning chexrasi bor edi — u kulayotgan baxtli edi.

Rustam tabassum qildi. Keyin yig'ladi, unsiz ko‘z yosh to‘kdi.

Chunki u bilardi. U bilardi ki, Piriya boshqa odamga, o‘sha men tavsiya qilgan prodyuserga o'zini bergan. Balki yana birovga. Ehtimol yana birovga.

Chunki Bombay orzusi — bu shunchaki orzu emas. Bu qon va shon narxiga olingan bilet.

Rustam bilvosita bu biletni bergan edi.

***

Hikoya shu yerda tugaydi. Rustam va Piriya hech qachon uchrashmadilar. Ammo ularning bir kechasi — qadimiy xarobalarida, haykaltaroshlik asarlari guvohligida — ikkalasining hayotini o'zgartirdi.

Rustam o‘z qalbida, gunohini saqlab qoldi.

Piriya, o'z orzusini.


Tamom.