pastga siljidi. Avval qorini, ichki sonlar. Bu yerda u biroz ko'proq vaqt sarfladi — barmoqlarini aylana shaklida harakatlantrdi. Keyin dunbalari. Qo'llari dunbaning har ikkala yarmini ushladi, siqdi, ko'tardi, orakariga ko‘pik surdi.
***
Sardorning "komanda markazi":
Ekranda — Laylo. U dush ostida. Kamera burchagi, yuqoridan, ammo biroz yondan, ushlaydi. Uning tanasining har bir chizig'i, har bir egriligi ko'rinadi.
Sardor o'rnidan qimirlamadi. Nafasi biroz tezlashdi. Ko'zlari ekranga mixlangan.
U shivirladi:
— Qanday go'zal...
Barmog'i tugmani bosdi — zoom. Kamera yaqinlashdi. Endi Layloning siynalari ekranning katta qismini egalladi. Suv tomchilari ularning yuzasidan sirg'alib tushmoqda. Ko‘pik esa cho'qqilardan sekin oqib o‘tmoqda.
Sardor qo'lini sekin pastga tushurib, o'z asbobini ustidan asta bosdi. Allaqachon qattiq bo'lgan asbob uqalash olishga tayyor. Yarim tugulgan kaftlar asta harakat qila boshladi.
Ekranda — Laylo ishtiyoq bilan dunbalarini yuvmoqda. Qo'llari dunbaning yuzasida sirg'alib yuradi. Sardorning bir harakati, kamera burchagi o'zgardi — endi orqadan ola boshladi. Layloning ikki yarim shari to'la, pastida kichik chiziqcha, juda estetik ko‘rinadi.
Sardorning nafasi yanada tezlashdi. U asbobini to'liq qo'lga oldi, yuqoriga-pastga harakatni davom ettiradi.
— Davom et... — dedi u ekranga qarab, ovozi xirillagancha.
***
Vannaxonada:
Laylo suvni o'chirdi. Tana hanuz suvdan nam. U chiqdi, devordagi oq, yumshoq sochiqni oldi. So‘ng tanasini arta boshladi, yuzini, siynalarini, qornini, dunbalarini, oyoqlarini.
U oynaga yaqinlashdi — unda o'zining aksini ko'rdi. Sochi ho'l, tanasi qizg'ish, siynalari go‘zal. U bir soniya o'ziga mahliyo bo‘lib qaradi.
Qiziq shu lahzada — yana o'sha hisni tuydi. Go'yo kimdir uni kuzatayotgandek. U atrofga qaradi — hech kim yo'q. Faqat oyna, orqasida qorong‘u o'rmon.
U boshini chayqadi — "aql bovar qilmaydigan gap" — deb o'yladi. So‘ng kiyinishga kirishdi.
***
Sardorning "komanda markazi":
Sardor o'rnidan sakrab turdi. Nafasi og'ir, ehtros to‘lqinidan hali qutulmagan. Asbobidan oq suyuqlik oqib chiqqan, u esa qo'li bilan hamon sidiradi. U bir soniya turdi, keyin hojatxonaga kirdi.
Yuvinib qaytib kelganida, yuz ifodasida qoniqish bor edi. U yana monitorga qaradi — Laylo endi kiyinib bo‘lgan, yotoqxonada o‘ziga oro berish bilan ovora edi. Davron esa pastdagi oshxonada ovqat tayyorlamoqda edi.
Sardor stulga suyanib o‘tirar ekan quvonch bilan kuldi. Tebanamo qahqaha.
— Bu faqat birinchi kecha, — dedi u o'ziga. — Yana necha kuningiz bor?!
U yana tugmani bosdi. Ekranlarda — uyning turli burchaklari ko‘rindi. Davron va Laylo — ular oddiy hayot kechirayotganga o'xshardi. Lekin Sardor bilardi — bu faqat boshlang'ich tajribasi.
U qo'lini cho'zdi, bloknotni oldi, qalamni tutdi. Yozdi:
"1-kecha: Laylo — dushda. Mukammallik darajasi.
Emchaklar — 9/10.
Dunbalari — 10/10.
Quyi qismi — hali ko'rinmadi, ammo reaksiya bor.
Keyingi qadam: ularni yaqinlashtirish. Intimlik kerak. To'liq intimlik."
U qog'ozni yopdi, orqaga suyanib, ko'zlarini yumdi.
Tashqarida — tun. O'rmonda — mayin shamol. "Shisha Uy"da — Davron va Laylo, ular bilmagan holda, ulkan o'yinning bir qismiga aylanishgandi.
Ha bu o'yin esa — endigina boshlandi.
***
1-qism. Tugadi
(Davomi — 2-qismda.)