Не удается получить доступ к сайту

силаб, пешонасидан ўпарди. Мадина Жасурнинг кўкрагига бош қўйиб:
— Жасур… мен аввал ҳеч қачон бундай ҳис қилмаганман. Сен мени бутунлай эритяпсан.
Жасур уни қаттиқроқ қучоқлаб: «Сен ҳам менинг ҳаётимни ўзгартирдинг. Сен жуда ширин ва иссиқ экансан». Улар чой ичиб, узоқ гаплашдилар.
Кейинги кунлар ва паркда айланишлар
Улар ҳар куни паркда юришар, қўл ушлаб, ўпишиб. Жасур Мадинага ўз ҳикояларини айтиб кулдирарди. Мадина тобора очиларди. Жасур 2-курснинг ўртасида барча фанлардан юқори балл олди. Мадина уни қучоқлаб: «Сен менинг қаҳрамонимсан», деди.
Мадинанинг туғилган куни — квартирада романтик кеча
Мадинанинг туғилган куни келди. Жасур гуллар, шамлар ва унинг севикли шоколадларини олиб, квартирасига борди. Мадина уни қучоқлаб, «Сен келганинг учун жуда хурсандман», деди. Улар шам ёруғида, секин мусиқа остида романтик ужин қилишди. Жасур Мадинага совға берди — унинг исми ёзилган майда кулон.
Ужиндан кейин Жасур Мадинани каравотга олиб борди. Уни секин ўпиб, кийимларини бирма-бир ечиб, бутун танасини ўпиб чиқди. Кўкракларини қўлларига олиб, учириб, тишлари билан енгил тишлаб қўйди. Мадина инграрди. Жасур пастга тушиб, унинг ҳўл жойини қўли билан узоқ, секин ва чуқур уқаларди, бармоқларини ичига киргизиб. Мадина танаффуссиз: «Оҳ Жасур… сен мени ўлдиряпсан… яна… чуқурроқ…» дерди.
Кейин Жасур Мадинани ўзининг устига ўтқазди. Мадина секин ўтириб, Жасурнинг қаттиқ аъзосини ичига олди ва тебрана бошлади. Унинг катта кўкраклари Жасурнинг юзига тегарди. Жасур унинг белларидан ушлаб, пастдан қаттиқ зарбалар берарди. Кейин у Мадинани тўрт оёқлаб қўйиб, орқадан кирди — ҳар бир зарба чуқур ва кучли эди. Мадинанинг сочларини секин тортар, белларини силарди. Мадина бақирарди: «Ҳа… шундай! Қаттиқроқ… Жасур, мен сеникиман!»
Улар ҳар хил позицияларда — деворга суяниб, каравотнинг четида, душда — узоқ вақт давом этдилар. Охирида улар бирга, жуда кучли ва узоқ тугадилар. Жасур Мадинанинг ичига тўкиб, уни қаттиқ қучоқлади.
Улар ҳолдан тойиб, каравотда бир-бирини қучоқлаб ётишарди. Шамлар ҳали ҳам ёнарди. Мадина Жасурнинг кўкрагига бош қўйиб, секин шивирлади:
— Жасур… бу туғилган кунимнинг энг гўзал кечаси. Сен менинг ҳаётимни тўлдирдинг. Мен сени жуда яхши кўраман.
Жасур унинг пешонасидан, кўзларидан, лабларидан ўпиб: «Мен ҳам сени жуда яхши кўраман. Сен менинг ҳамма нарсамсан», деди. Улар узоқ вақт гаплашдилар — келгуси орзулари, бирга яшаш ҳақида.
3-курсда Жасур логистикадаги ишини ўстирди. Даромади кўпайди. Уйга ҳар ой пул жўнатиб турди, дадаси уйни бузиб қайтадан чиройли ва замонавий қилиб қурди. Биринчи бўлиб дадасига янги Cobalt, ўзига Chevrolet Malibu 2 сотиб олди. Машинани кўрган Мадина уни қучоқлаб, «табриклайман, Сен учун жуда хурсандман», деди. Кейинчалик у Тошкентнинг чеккасида икки хонали квартира сотиб олди. Мадина билан у ерда яшашни бошладилар.
Курсдошлари энди унинг олдида ҳурмат билан гаплашарди. Равшан ҳам узр сўради. Жасур қишлоқдан келган оддий йигит эди, лекин меҳнат, қатъият ва чин муҳаббат туфайли шаҳарда ўз ўрнини топди. Унинг ҳикояси ҳали давом этарди — лекин бу унинг ҳаётининг энг ёрқин, эҳтиросли ва ҳақиқий саҳифалари эди.